.... ....
III.

Yol bitti yeni bir ışık başlıyor şimdi Çevir ahengi tersine bir iz sür öyle yürü yollarını Geç hadi Başaktaki dolgunluktan Kızgın korkulardan Gençlik bağırmasından Kahvaltı sofrasından Çay tasından Caneriğinden İzden geç.. geç aczden ve seçkinliğinden geç..  kalbim.. geç..

İlle de bak kırılır renklerin yordamı Hançerimin ucunda kıvamına ermiş kan
Sızıyor içten dışa doğru Kabarıyor gibi büyüyor
ve denizlere eş bulutlara
kardeş

Utandık
Baş eğdik
Boyun büktük
Yine de bir kan kadar kıvama ermedik kapında

Haksızla beni yollarda
İncit bir tutam
Nârın dola boynuma
Yine de yüz çevirmem rahmet kovuğunda saklanan gazabından
Azabından

/Hâlâ durur mu kurumuş bir gözyaşı atımın terkisinde
Terkedilmiş bırak yularından acının
İçimden geç bir
Enkaz bırak bana
Öyle bir avuntuyla kala kalayım
Yaralarımla kalaylanmış baş başa/

Söz bitti yeni bir sus başlıyor şimdi Çek kürekleri vuslat anına bir kulaç yaklaş öyle yar denizleri  Açıkla hadi.. İlk kez görmüş gibi güneşi hayretle ve yeni gelmiş gibi dünyaya Çiçekleri topla başına tomurcuk dolgunluğunda Ağaçları açıkla.. kalbim.. açıkla..

Affola.. Kalbim.. Zarif Efendim..

07 haziran 2005

 
 
cahid efgan akgül
cahidefgan@zarifce.com
Yalnızlığı Kendinden Uzun Adam I ve II