Nihayet, bana öyle geldi ki, ilk başta okumam gereken, Okuyucularla'da toplanmış yazılarını okuyabildim Zarifoğlu'nun. Doğrusu, başlangıçta, bu kadar ilginç, zengin, tadı tuzu yerinde, içtenlikli yazılar okuyacağımı tahmin etmemiştim. Sonuçta, birtakım edebiyat heveslilerine verilmiş cevaplardı. Hayır, öyle değilmiş. Kitabın hemen her sayfasında yeni bir şaşkınlık yaşadım, yazarına büyük bir hayranlık duydum. Evet, bir defa daha söyleyeyim, Cahit Zarifoğlu'na hayran oldum: İnsanlığına, ilkeliliğine, sezgisine, hasbîliğine, içtenliğine, ama en çok mümin tavrına…

Cahit Zarifoğlu'nun, kimilerini daha önce dergilerde okuduğumuz mektupları bir kitapta toplandı. Daha çok Mavera dergisinin çıktığı yıllara ait olan bu mektuplar şairin kişiliğini, samimiyetini, düşünce ve duygu derinliğini, zarafetini ortaya koyuyor. Mektuplar için Zarifoğlu'nun eserlerinin tamamlanan 'dizge'si de denilebilir.

"Cahit Zarifoğlu birçok kötü eser yazmıştır; gerek şiirde gerek de nesirde. Sonra bir kısmını yırtmış olabilir, bir kısmını da kötü olmasına rağmen yayımlamış olmalı. Kıyamamıştır, kötü olduğunu görmemiştir, kör anına denk gelmiştir vs. Şiir yazarken, roman yazarken, hikâye yazarken 'Ne yapıyorum ben?' demiştir. Boşluğa düşmüştür; öyle hemen kurtulmamacasına hem de.

Bir okula mensup olmadım. Ustam da olmadı. Rilke'nin etkisinde kalmış olabilirim. Ama onu hiç tanımadan zaten ovari yazıyormuşum.. Böyle demişlerdi. Daha çok kendimin etkisinde kaldım. En çok okuduğum şair Cahit Zarifoğlu'dur. Hani etkisinde kalmış olabilirim dediğim Rilke'den okuduğum şiir sayısı onu geçmez. Sistemli bir edebiyat okuyucusu olmadım. Edebiyattan hep sınıfta kalabilirim. Yerli edebiyatı, hele edebiyat tarihini hiç bilmem. Bunları bir gün itiraf edeceğimi biliyordum.

Cahit Zarifoğlu'na "şair-i maderzat"  ifadesi rasgele söylenmemiştir. Sanatçı kişiliği mayasında vardır. Elini attığı her işi başarmış, her işe kendi orjinalliğini katmasını bilmiştir...

Zarifoğlu'nun kısa ama bereketli ömründe yaptığı işlerden biri de Açı Dergisi'ni çıkarmak olmuştur. Bu küçük deneyim belki de ona Mavera dergisinin altyapısını hazırlamıştır. Kimbilir. Açı, tek sayılık olmasına rağmen Cahit Zarifoğlu ile ilgili birçok biyografide bu dergiden bahsedilmesi ilginçtir.

Sevgili Kardeşim,
Mustafa'dan gelen 44 kişilik abone listesinde sizin de isminiz var. Mustafa bu listeden 4 kişiyi ayrıca kısa bilgilerle tanıtıyor, kendilerine mektup yazmamı istiyordu. Hem Mavera'nın Almanya'da daha çok tanıtılmasında, hem de Mavera'ya yapılabilecek sair katkılarda bu arkadaşların yardımcı olabilecek yetenekte olabileceklerini, daha doğrusu olduklarını belirtiyordu. Sizin isminizin yanında, ayrıca yapmakta olduğunuz tahsili ve çalışmalarınızın olduğunu özellikle yazıyordu.

Gerçi ben resimle başlamadım sen Zarif gibi, duyduğum müzikti yekten;
Tablolarım bilyelerimdi; boz toprağın, kızıl suyun rengini çeşitlendiren.    

Renkli göremedim, mevsim tekti; bir kahraman gezer dururdu dışarıda:
Elleri diye seslerini tutardım nasılsa sesleri yeterdi elleri gerektirmeyen.

Her insanın bir sorumluluk çevresi var. Mafia babaları dâhil. Eh, bir şairin de olacak böyle bir duygusu. Ancak şairlikle ilgili bir sorumluluğu derinlemesine anlamış idrak etmiş değilim. Kendimi bildim bileli şiir yazıyorum. Baş işim olarak. Ancak çok tabii bir işleyişle. Belli düşüncelerle etrafını çevirerek bir yerlere yönlendirerek değil. buna rağmen bir sorumluluk vardır. Kendiliğinden. Bunu da eğilimlerimiz, dünyaya bakışımız belirliyor. Ancak şahsen bu belirlemenin bir filitreden, bir süzgeçten ibaret olduğunu söylemeliyim. Yani doğrudan şiire müdahaleleri yoktur. Aksi halde şiir tehlikeye girer. Bildiriye dönüşür.

Cahit Zarifoğlu'nun "Okuyucularla" yazışmaları hepimizin malumu. Bir "mektep" vasfını kazanmış bu yazışmaların 'benzer' bir örneği de bir daha olmamıştır. Bu yazışmalarda 'tanıdık' bir çok simayı görmekte sizin için şaşırtıcı olmayacaktır. Okuyucularla Zarifoğlu'nu tanımak, şiirine açılır kapılar bulmak vb. açılardan önemli olduğu kadar; bir şairin duruşunu, şairliğini, haysiyetini, yazarlık zanaatını görmek ve anlamak için de ufuk açıcıdır. Dahası bir dergi çıkarmanın, yazarlığın hakiki anlamlarıyla yüzleşme imkanı da sağlayacaktır.